Over de helft

Januari is al weer over de helft, dus tijd om het eerste blogje van 2012 te schrijven. Wat valt er te melden? Niet zo veel bijzonders eigenlijk. Ik probeer door middel van diverse door de fysio aangedragen oefeningen mijn spieren te versterken. Na drie weken consequent oefenen begint dat z’n vruchten af te werpen. Oefeningen die ik drie weken geleden gewoonweg niet fatsoenlijk kon uitvoeren, gaan nu wel redelijk. Dit heeft duidelijk zijn weerslag op het lopen, want gisteren zowaar 5 kilometer kunnen hardlopen zonder noemenswaardige problemen! Nu moet ik uitkijken dat ik niet weer in dezelfde valkuil sodemieter als waar ik al vaker in ben gedonderd! Met andere woorden, rustig aan de boel opbouwen en niet te veel willen (en vooral niet doen ….) Dolgraag had ik de afgelopen tijd wat wedstrijdjes willen lopen, maar dat zat er dus niet in (De komende weken zit het er overigens ook niet in, tenminste, als ik mijn verstand gebruik). Gelukkig heb ik mijn fotocamera nog, heb ik toch iets te doen tijdens een loopwedstrijdje. De resultaten van die fotoarbeid kun je vinden op mijn fotopagina. De laatste toegevoegde serie is die van de Smokkelaar cross in Eersel. Komend weekend komt daar een serie bij van een loopje in de wonderschone omgeving van Driebergen, waar ik een aantal weblog, facebook en twitter vriendjes en vriendinnetjes op de fiets ga begeleiden.

Begin dit jaar overigens ook nog een klein weekje de sneeuw opgezocht. Over gebrek aan sneeuw hadden we in Wagrain (Salzburgerland) niet te klagen! Na drie jaar niet op de lange latten te hebben gestaan bleek dat je skiën absoluut niet verleerd. In no time had ik de slag weer te pakken. Heb me alleen in verband met mijn rugproblemen keurig gedragen op de pistes. Dus geen gekke dingen en niet als een raket richting lager gelegen oorden. En dat beviel meer dan prima! Zo prima zelfs dat ik in februari nog maar een keer ga (Fugen, Zillertal).

Naast het herstellen van mijn blessure en de wintersporten gaat momenteel ook een groot deel van mijn tijd zitten in de renovatie/verbouwing van “Casa Maurieske”. Het grote sloopwerk zit er op en iedere dag komen we weer een stukje dichter bij het beoogde eindresultaat.  Want www.wespaklus.nl www.ek-timmerwerken.nl en www.patrickwasser.nl leveren geweldig werk af!

Kentering!!

Ik heb de afgelopen dagen mijn buik weer rond gegeten! Of moet ik zeggen, ik heb de afgelopen dagen mijn buik nog ronder gegeten? Eerlijk gezegd waren het niet alleen de afgelopen dagen waarin ik me heb volgeladen, maar de afgelopen weken. Die ronde buik heeft tot gevolg dat de weegschaal een waarde aangeeft die ik in jaren niet in de display heb zien staan. Tijd voor actie dus! Na de “’t Is voor niks” loop heeft mijn hardloopcarrière een dieptepunt bereikt.  En twee weken later, na het verdict van mijn huisarts, zonk de loopmoed me helemaal in de schoenen. Maar volgens mij heeft er zich vandaag een kentering voorgedaan! Vanmorgen op bezoek geweest bij mijn fysiotherapeut. Ik liep daar met een lach op mijn gezicht de praktijk uit, want met gerichte stabiliteit oefeningen en aangepaste trainingen moet het mogelijk zijn om over een tijdje weer deel uit te maken van het hardlopersgilde! Ik ga in ieder geval mijn stinkende best doen (al is het alleen maar om de omvang van die ronde buik een stuk te reduceren).

Ondanks dat ik deze maand (nog) geen meter heb hardgelopen heb ik het hardloopleventje niet helemaal losgelaten. Regelmatig werd de kantine van Eindhoven Atletiek bezocht om wat bij te kletsen met mijn hardloopvrienden en vriendinnen. Verder heb ik wat (heel wat …) foto’s gemaakt tijdens crosswedstrijden in de regio waar diverse clubgenoten aan deelnamen. Gisteren was dat bijvoorbeeld de bedoeling tijdens tijdens de Auwjaors Cross in Oirschot. Het was echter zo vochtig en zo grauw dat mijn camera geen zin had om uit de veilige foto koffer te komen. Vorige week tijdens de cross in Sint Oedenrode was het veel beter foto weer, maar dat kun je bekijken op mijn foto pagina.

En nu ga ik een heel klein stukje hardlopen !!!

Einde loopcarriere??

Artrose in de lage rug, dat was de huisarts me vandaag te melden had naar aanleiding van de vorige week gemaakte röntgenfoto’s ……. Het bijbehorende advies was om te stoppen met hardlopen ……… Dat wordt dus fietsen!!  Natuurlijk kwam dit hard, maar niet onverwacht, aan. En natuurlijk laat ik het er niet zomaar bij zitten, eens kijken waar ik terecht kan voor een second opinion. Maar eerst even de boel laten bezinken. Maar als het zo is, dan is het zo. Er zijn nog genoeg andere zaken die ik wel kan blijven doen. De pijn en de problemen ontstaan bij “schokbelasting”, dus “schokbelastingloze” activiteiten zoals fietsen, zwemmen, schaken, dammen en niet te vergeten rummikuppen behoren tot de mogelijkheden. Wat het gaat worden, dat zien we in de toekomst wel. En wie weet krijgt een of andere wonder dokter me wel weer aan het hardlopen ……..

Euforische verhalen

In navolging van mijn vorige bericht,

Ga ik nog even verder met wat gerijm en gedicht.

Over de “t Is voor niksloop” helaas geen euforische verhalen,

Dat was afzien, pijn lijden, kortom gigantisch balen.

De problemen door de verkoudheid waren minimaal,

Maar helaas was mijn rug een enorme pijn veroorzakende kwaal.

Om een lang verhaal kort te maken,

Ik ga mijn hardloopactiviteiten voorlopig staken.

Zal eerst eens met mijn therapeuten en doktoren gaan overleggen,

Voordat ik iets over de voortgang van mijn hardloopcarriere kan zeggen.

 

 

 

Emmers snot

Heel veel hoesten en emmers met snot,

Langer in bed en wat vaker op de pot.

Al een aantal weken staat de sport thermometer op nul,

En prop ik me vol met Hot Coldrex, Trachitol en andere flauwekul.

Gelukkig is het eind van de ellende in zicht,

Vandaar komt er toch een “happy end” aan dit gedicht.

Zondag ga ik, zonder optimale voorbereiding, een poging wagen,

En kijken of mijn benen me 10 km hardlopend kunnen dragen.

In Geldrop, bij “t Is voor niks”, ga ik het gewoon proberen,

Lukt ‘t wel of lukt ’t niet? De tijd zal het leren ……

Zeven Euvelenloop

20-11 2011, de datum van de 28ste Zevenheuvelenloop. Net zoals vorig jaar moest ik vanwege een blessure verstek laten gaan.  Ontzettend balen dus. Mijn loopjaar 2011 heeft iets weg van een Zeven Euvelenloop. Ik loop van het ene euvel naar het andere. Blessure hier, verkoudheid daar, pijntje hier, griepje daar, en ga zo maar door…… Momenteel kamp ik dus met het euvel van een zware verkoudheid. Nu kleven er ook nog wat voordelen aan zo’n verkoudheid want mijn blessure krijgt zo wat extra rust. Wanneer ik weer kan gaan sporten is even afwachten, maar ik denk dat het verstandig is om mijn doelen (wederom) bij te stellen. Het doel was Egmond, maar dat doel heb ik laten varen. Op dit moment stel ik me geen enkel doel meer, eerst maar eens zorgen dat ik 100% fit wordt en dan zien we wel weer. Ben bang dat het prachtige ’t Is voor niks volgende week in Geldrop niks gaat worden …….. Maar mocht het lopen volgende week niks worden, dan kan ik nog altijd met mijn fotocamera op pad. Dat heb ik vandaag overigens ook gedaan. Onder een heerlijk herfst zonnetje wat foto’s gemaakt bij de cross in Veldhoven. Die foto’s kun je hier bekijken.  Meer heb ik niet te melden, ga maar weer eens de lakens delen met Hot Coldrex en wat zakzoekjes ……….

No Falcon Run

Het is al weer twee weken geleden sinds mijn laatste berichtje waarin ik aankondigde een looppoging te willen wagen tijdens de Valkenloop in Valkenswaard. Die poging is echter op niets uitgelopen. Ben ik Valkenswaard niet verder gekomen dan koffie met warm appelgebak (wel heel erg lekker!!) en wat foto’s maken. (Klik hier voor de resultaten). Ik wil eerst een aantal fatsoenlijke trainingen achter de rug hebben voordat ik me weer in “wedstrijdjes” circuit begeef. En aangezien de fatsoenlijke trainingen momenteel schaars zijn ………. Die schaarste is mede het gevolg van het eveneens aantal erg schaarse looptrainingen. Hoewel het met het SI gewricht heeeeeeel erg langzaam de betere kant op gaat ontbreekt de loopmotivatie. Het is af en toe zelfs zo dat ik mijn loopschoenen aan de wilgen wil hangen. De training van vanavond heb ik ook weer aan me voorbij laten gaan…. Verkouden (hoesten als een bezetene, niezen als een idioot en het snot stroomt in straaltjes uit mijn neus), geen zin, moe, futloos. Morgenavond een uurtje spinnen, daar kijk ik dan wel weer naar uit!

Snel klaar!

Met de loopterugblik op oktober zijn we snel klaar. Net geen 60 hardloopkilometers is het schamele resultaat. Na maanden van respectievelijk 41, 23 en 32 kilometer natuurlijk een enorme progressie! Maar wat is nu iets meer dan 150 kilometer in 4 maanden? Helemaal niks ….. Maar goed, we zijn weer op de weg terug. Ik heb alleen in de gaten dat het een hele lange weg gaat worden want echt soepeltjes loop ik nog niet. Met de conditie is het overigens niet onaardig gesteld. Met het gewicht wel ……. De conditie probeer ik een beetje op peil te houden met fietsen, wandelen, spinnen en diverse sportschool activiteiten. Het gewicht komt vanzelf steeds verder boven peil! Daar hoef ik weinig voor te doen …..Voorzichtig probeer ik ook weer een loopplanning te maken. Deze maand wil ik een poging wagen om tijdens de Valkenloop (zondag 13 november), op het prachtige parcours door natuurgebied de Malpie, 7 kilometer te volbrengen. Als het vervolgens goed gaat doen we er op 27 november nog een schepje bovenop. Tijdens een van de mooiste loopevenementen van Nederland, ’t Is voor Niks (Geldrop), wil ik me wagen aan de 10 kilometer. Zaak is wel om de komende weken wat meer en vaker de loopschoenen aan te trekken. Ben benieuwd ……

Weinig te melden

Over de voorbije dagen valt niet veel te melden op sportief gebied. Vorige week tijdens een fietstochtje de kortste weg naar huis genomen i.v.m. papbenen. De oorzaak van de benen die niet wilde werd later in de week wel duidelijk. Ten gevolge van algehele malaise (keelpijn, hoofdpijn, stijve nek) heb ik tot op de dag van vandaag weinig uitgevreten. Wat nog wel het vermelden waard is heeft betrekking op de wintersport. Dit jaar was ik “wintersportloos”, maar dat gaat in 2012 goed gemaakt worden. Na een vakantie in Wagrain zal er nog eentje volgen in Fugen ……

Pijnlijk!

Zo aan het eind van de week even een update vanuit 040. De trainingen verliepen deze week erg verschillend. De ene sessie ging pijnloos en dus probleemloos , terwijl de ander zo was afgelopen. Maar ik moet meer mijn verstand gaan gebruiken en de tijd nemen om weer “de oude” te worden! Maar ja, voor een ongeduldig en eigenwijs mannetje valt dat niet mee.

Om dit verhaaltje nog enigszins wat op lengte te krijgen, blik ik maar even terug op de, voor mij, pijnlijke halve marathon van Eindhoven. Na vele opeenvolgende jaren de 21095 meter door mijn woonplaats te hebben gelopen was het best pijnlijk om de editie van 09-10-11 vanaf de zijlijn te bekijken. Dat het een graad of 12 was en lekker regende maakte het alleen maar pijnlijker! Met “mijn” loopweer toekijken, auw …… dat deed pijn!

In de ochtenduren werd de pijn gelukkig enigszins verzacht. Door vrienden was ik gevraagd om de 9-jarige Tim tijdens 6 kilometer van de City Run te begeleiden. Het “menneke” liep keurig zijn 6 kilometer. Zonder te stoppen werd het parcours probleemloos afgelegd. Ik liep er heerlijk relaxed naast (nagenoeg pijnloos …) Daarna even gekeken bij de doorkomst van de hele marathon. Erg jammer dat die doorkomst niet meer op de Markt en het Stratumseind was. Dat was altijd super gezellig als opwarmertje voor de halve marathon. Maar goed, de organisatie heeft gekozen voor snelle tijden en dat gaat ten koste van de sfeer. Nu was Eindhoven al lang niet meer de gezelligste (halve) marathon van Nederland, die eer gaat al een paar jaar naar Venlo, maar na de minder sfeervolle editie van dit jaar zal men wat mij betreft verder kelderen in het “sfeer” klassement. Na de marathondoorkomst thuis even douchen om daarna op de fiets de halve marathon te gaan volgen. Opvallend was de veel mindere publieke belangstelling ten opzichte van de voorgaande jaren. Natuurlijk heeft het weer hier invloed op gehad, maar dat was volgens mij niet de enige reden. Ook het gewijzigde parcours speelde een rol. Het is minder aantrekkelijk om op een industrieterrein (Fokkerweg) of een lange saaie afgelegen weg (Oirschotsedijk) te gaan kijken. Een parcours door de woonwijken brengt nu eenmaal meer publiek en dus meer sfeer. Maar goed, ik ben bang dat we het de komende jaren met dit parcours (of een nog sneller zonder Markt en Stratumseind …) moeten doen. Eigenlijk is het dus verrekte jammer (maar wel mooi ….) dat er op de marathon een parcoursrecord is gelopen ….